Museumnacht 2011

 

Mijn museumnacht begint deze keer bij het kopen van kunst! V1P’s art gallery had kunst voor een tientje (of meer) aan de muur hangen. Deze domino-stukjes werden in eerdere jaren gebruikt in een van de cafés van de witte de with-straat. Binnenkort hangen ze bij ons aan de muur. We zijn er erg blij mee!

De kunsthal ligt vlakbij de galerie en had de caldic collection, een bonte verzameling moderne kunst. Leuk en afwisselend, met als mijn hoogtepunt een zaal met film van een orkest dat onzichtbare instrumenten bespeelt.
Hoe anders is de nieuwe tentoonstelling in het Boymans, ‘Snakes knows its yoga‘, van Nathalie Djurberg. De posters met kleipoppetjes en felle kleuren trokken me vooraf aan. Het bleek echter een grimmige bende ziekelijke bloeddorstige filmpjes, die niet geschikt waren voor alle bezoekers van de museumnacht. Alhoewel ik het op prijs stel dat mensen over een grote fantasie beschikken, werd ik hier niet vrolijk van. Net als van het feit dat ik de weddenschap over het geslacht van de kunstenaar verloor met mijn lief : ‘Dit kàn toch niet gemaakt zijn door een vrouw?’). Een deceptie. Weg wereldbeeld.
Dè bezoekerstrekker was echter de fameuze pindakaasvloer van Wim T. Schippers. Rijen dik wachten stond het, en in heel het museum te ruiken. We namen maar genoegen met het oefenmateriaal in de vitrine.

Op naar TENT voor wat luchtigers. Onderweg nog naar V2, de installatie van 2009 staat namelijk nog vers in het geheugen gegrift. Menig was onder de indruk van het felgekleurde levend-lijkende ding. Dit jaar was de ruimte echter behoorlijk leeg. Het knetterde als in 1999 en er schoten tegelijk witte vonken over het plafond bij beweging van de bezoekers. Ik ben weggevlucht en velen met mij.

Tent dus, had een leuke mix van sculpturen en schilderijen.
De bezoekersteller van de tegenoverliggende MK-galerij, met droefgeestige schilderijen en sculpturen met oorlogsmateriaal, grapte dat we maar andere liefjes moesten zoeken, omdat er maar 49 tegelijk naar binnen kunnen daar. Gelukkig zijn we nog samen.
Mama heeft weer een prachtig vrolijk en naief wereldje gebouwd rondom The Great Abnerio. Altijd fijn, je schoenen uit.
Om een rondje te maken, zette ik voor de tweede keer in een week tijd (!!) voet in een kerk. De Laurenskerk wordt gerestaureerd, is uitbundig voor een Nederlands gebedsgebouw en er werd Ruth Jacott gedraaid.
De nacht eindigde bij RoTTTerdam (ook: Roodkapje), de prachtige titel: ‘Feminism, because we men allow it‘ zegt het al.
Daarna met de museumnacht bus naar huis. Een goede editie!

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *